• analogia to metoda rozumowania, w której szuka się tych samych relacji w różnych sytuacjach, bądź stosuje się te same schematy rozumowania w odmiennych warunkach,
• myślenie przez analogię warunkuje skuteczne uczenie się odmiany wyrazów i umiejętność budowania zdań gramatycznie poprawnych, przyswajanie reguł społecznych i ich stosowanie w kontaktach indywidualnych i grupowych.

• dzięki wczesnej nauce czytania rozwijana jest świadomość fonologiczna,
• budowane są struktury w mózgu, zwiększa się liczba połączeń między neuronami,
• słowo zapisane jest zatrzymane w czasie, dla niektórych dzieci mowa zaczyna się od słowa przeczytanego do wypowiedzianego,
• nauka czytania naśladuje etapy nabywania systemu językowego: powtarzam, rozumiem, nazywam.

• dokonywanie kategoryzacji wymaga dostrzegania cech wspólnych oraz różnicujących,
• stanowi podstawę do nauki reguł społecznych i językowych,
• umiejętność dokonywania kategoryzacji jest warunkiem formowania się myślenia przez analogię,
• umożliwia dostrzeżenie podobieństw w odmiennych sytuacjach, bądź stosowanie tych samych schematów rozumowania podczas rozwiązywania różnych zadań.

Nauka matematyki systemem Numicon

• ważnym elementem zajęć jest ćwiczenie sprawności motorycznych, grafopercepcji, planowania ruchu,
• sprawność motoryczna wpływa na praksję oralną (wymowę dziecka).

• ćwiczenia pamięci są ważną częścią wszystkich działań terapeutycznych i logopedycznych,
• ćwiczymy pamięć sekwencyjną, symultaniczną, krótkotrwałą.

• relacja ujmuje zależność między dwoma bądź większą liczbą elementów,
• ujęcie relacji wymaga przetwarzania sekwencyjnego, charakteryzującego pracę lewej półkuli mózgu,
• najistotniejsze w terapii funkcji poznawczych jest wypracowanie umiejętności dostrzegania różnic pomiędzy elementami i związków zachodzących między nimi,
• sprawności te są konieczne do opanowania języka mówionego i pisanego, ale także relacji społecznych, umiejętności kategoryzowania i rozumienia zależności przyczynowo-skutkowych,
• edukacja szkolna wymaga także dostrzegania relacji między symbolem i jego reprezentacją w realnym świecie, znakiem i znaczeniem, zachowaniem i przejawianymi emocjami.

• sekwencja jest ciągiem znaków (symboli), stanowiącym uporządkowaną według określonej reguły strukturę,
• w sekwencji struktury powtarzają się,
• miejsce kolejnego znaku w sekwencji wynika z przyjętej arbitralnie reguły,
• sekwencja odzwierciedla porządek znaków językowych – mówionych i pisanych.

• szereg jest ciągiem elementów ustawionych obok siebie w linii prostej,
• dzięki linearnemu porządkowi głosek w słowach i liter w wyrazach zapisanych możliwe jest budowanie znaczeń,
• jakiekolwiek zakłócenie tego porządku nadaje wypowiedzeniu inny sens (kot - kto, nos - son, notes - seton).

• podczas układania dzieci ćwiczą koncentrację na bodźcach wzrokowych,
• umiejętność dokonania syntezy na podstawie wychwyconych części obrazka,
• dostrzeganie podobieństw,
• nazywanie obiektów,
• umiejętność przeprowadzania analizy,
• ujmowanie relacji między elementami,
• dostrzeganie różnic,
• linearny porządek.